سیاسی

 

 

photo_2017-07-19_21-29-58.jpg

 

تورکمنیا- دکتر جلال الدین سیدی: پس از روزها بحث و پیش بینی راجع به اعلام موضع آقای دونالد ترامپ در خصوص استراتژی آتی دولتش درقبال برجام و جمهوری اسلامی، جمعه شب  بیست و یکم مهرماه 1396 سخنرانی ترامپ دراین خصوص و کم وبیش منطبق با پیش بینی های کارشناسان روابط بین الملل انجام پذیرفت.

صرف نظر از این موضوع که بجز اشاره به ادعای دومورد تولید بیش از اندازهء آب سنگین توسط ایران که صحت و سقمش مشخص نیست ، در واقع وجه غالب سخنان ترامپ ربطی به برجام وموضوع توافقنامهء هسته ئی ایران و پنج بعلاوه یک نداشت و نوک پیکان حملات ترامپ متوجه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود.

    احتمالا مشاورین و تنظیم کنندگان متن سخنرانی ترامپ با سبک وسنگین کردن  وضعیت موجود دریافته بودند هرگونه اقدام ایالات متحده برای بی اعتبار ساختن برجام با واکنش منفی و عدم همکاری متحدین اروپائی آمریکا مواجه خواهد شد. بنابر این به تبع تغییر محور سخنرانی از فعالیت های هسته ئی جمهوری اسلامی به فعالیت های برون مرزی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ماهیت سخنرانی هم از ابراز نظر مستند برعلیه برجام به تقدیم دادخواست برعلیه سپاه پاسداران و رویکرد ضد آمریکائی و ضد اسرائیلی جمهوری اسلامی ایران تغییر کرده بود.

     ترامپ در عین حال که سعی داشت دولت و ملت ایران را از هم جدا کند برای مشروعیت بخشیدن به برنامهء سرنگونی جمهوری اسلامی که صراحتا از به تعویق افتادن آن بخاطر برجام و تزریق بازپرداختی های پسابرجام ابراز گلایه مندی داشت، خلاصه ئی تیتر وار از نقطه های برخورد ایران و آمریکا در سالهای پس از اشغال سفارت آمریکا درتهران را بازخوانی کرد.

   در واقع هرچند که هیچ کدام از عملیاتی که به ادعای ترامپ  برعلیه آمریکائی ها انجام گرفته بود بطور مستقیم توسط سپاه انجام نپذیرفته و در خصوص دست داشتن سپاه در آنها سند معتبر ومحکمه پسندی هم ارائه نگردیده  است، اما در اکثر حملات علیه مردم منطقه و شهروندان ایرانی ،بویژه ساقط کردن هواپیمای مسافری ایران آمریکایی ها بطور مستقیم دست شان به خون شهروندان ایرانی آلوده بوده است.

    چنین بنظر می رسد علیرغم فقر منطق تحریم علیه ایران و خالی بودن عریضهء توجیه زورگوئی ترامپ و همچنین علیرغم علم به بد نوشته شدن  سناریوی دفاع از تحریم علیه ایران،  آمریکائی ها بخاطر این همه تماشاگری که از مدتها قبل  منتظر اجرای نمایش سخنرانی ترامپ بودند ، حاضر به اجرای چنین نمایش ضعیفی شده باشند. ظاهرا با انتخاب ترامپ به ریاست جمهوری امریکائی ها حداقل چهار سال را پذیرفته اند پیه مورد ریشخند قرار گرفتن در روابط بین الملل را به تنشان بمالند.

    آقای ترامپ نه تنها طبق معمول اوباما را بخاطر امضای توافقنامهء برجام آماج حملات خود ساخت بلکه تمامی ریاست جمهور های پیشین آمریکا از بدو پیدایش جمهوری اسلامی تا آغاز دورهء ریاست جمهوری خود را متهم به تسامح در برخورد قهرآمیز با سیاست خارجی و دخالت های جمهوری اسلامی در منطقه کرد.

     این درحالی بود که آقای ترامپ با هر حملهء خود به دخالت ایران در مسائل منطقه ئی باعث بزرگتر شدن علامت سئوالی می گردید که روی این سئوال سایه افکنده بود:" اگر جمهوری اسلامی بعنوان یکی از کشورهای منطقه حق دخالت در مسائلی که درمنطقه جریان دارد و بطور مستقیم امنیتش را تهدید می کند نداشته باشد،ارتش آمریکا که هزاران کیلومتر دورتر از منطقه است حق دخالت در این منطقه را از کجا آورده است؟! "

    پرزیدنت ترامپ در میانهء سخنرانی بی ربط خود به برجام، از ابراز گلایه به شرکای اروپائی خود که دنبال منافع بیشتر تجاری خود با ایران هستند هم نتوانست خودداری کند.این گلایه کمی غیر حرفه ئی بود.

      بر اساس منطق آقای ترامپ  یکی از اتهام های ایران استفاده از پول هائی بود که دراصل متعلق به خود ایران بوده وپس از سالها بلوکه شدن توسط آمریکا و شرکایش، کمی تا قسمتی به صاحب مال مسترد گردیده و صاحب مال هم از آن بنفع تقویت بنیهء خودش استفاده نموده است! معلوم نیست آقای ترامپ انتظار داشته ایران  این پولها را در جهت چه چیزی به غیر از تقویت اقتصاد و امنیتش صرف نماید؟

    مشخص بود که آقای ترامپ در هضم این منطق ساده که در هر معامله ئی طرف مقابل بطور طبیعی حق در نظر گرفتن منفعت وسود خود را دارد دچار سوء هاضمهء جدی است. نکتهء جالب دیگر این بود مردم ایران با تعجب می دیدند آقای ترامپ  علی الظاهرحساب آنها را از دولت جدا می داند و با این وجود همچنان بر طبل تحریم می نوازد وبه طرز تاسف انگیزی از شل کردن حلقهء تحریم که راه نفس اقتصاد ومعیشت مردم ایران را می فشاردامتناع می کند. بعبارت دیگر بر تعارف می افزاید واز مبلغ می کاهد.

    با این وصف مردم ایران حال خندیدن به اجرای این نمایش درام که توسط پرزیدنت ترامپ بصورتی کمیک اجرا می شود را ندارند. اما شرکای اروپائی آمریکا برای پرهیز از مضحکه شدن ترجیح داده بودند در کنار وی حضور نداشته باشند،  با بیانیه ئی که دادند عملا نتوانستند پوزخند خود را به نمایش ناشیانهء آقای  ترامپ بیش از این مخفی نگه دارند.

     مسئول روابط خارجی اتحادیهء اروپا یعنی خانم موگرینی در موضعگیری صریح علیه سیاست غیر منطقی ترامپ بر ضد برجام عنوان داشت : موضوع دعوای آمریکا علیه ایران موضوعی داخلی بوده و ربطی به اتحادیه اروپا و شورای امنیت سازمان ملل و برجام ندارد. برجام توافقنامه ئی چند جانبه تحت لیسانس شورای امنیت سازمان ملل است که آمریکا به هیچ عنوان حق اعلام فسخ یکطرفهء آن را ندارد.

      بعبارت دیگراتحادیه اروپا وحتی انگلستان بعنوان نزدیک ترین دولت به آمریکا  پس از شنیدن سخنان ترامپ،  صراحتا اعلام کردند ایران به شهادت آژانس انرژی اتمی به تعهدات خود درخصوص محدودیت برنامهء هسته ئی خود وفادار مانده است. بنابر این گروه پنج یعنی انگلستان،فرانسه، روسیه،چین وآلمان بی توجه به تصمیمات ومواضع آمریکا  به ادامهء برجام رای داده اند.

    این به مفهوم تنهائی و انزوای آمریکاست. ایالات متحده اکنون درحال از دست دادن متحدینش است و با هر رفتار خصمانه علیه برجام منزوی تر می شود. به عبارتی اکنون شاهد تغییر هویت عدد "یک" در معادلهء "پنج بعلاوه یک" هستیم. آن عدد "یک"،  درکنار عدد "پنج"  که قبل از این نشان دهندهء آلمان بود، اینک نشان دهندهء آمریکاست.

     به وضوح می توان پیش بینی نمود چنانچه سیاست های تکروانهء آمریکائی ها  برای دمیدن بر کورهء تنش و بحران درمنطقه تداوم یابد باز هم هویت آن شماره "یک" عوض شده و "امریکا" جای خود را به "ایران" در طرف دیگر معادله خواهد سپرد. این یعنی در یک طرف پنج کشور یاد شده به اضافهء ایران در یک جبهه  و در طرف دیگر آمریکای منزوی!

    چنین بنظر می رسد بواسطهء رفتار نامتعادل ترامپ، ابتکار عمل  از دست ایالات متحده خارج شده باشد. هراندازه که ترامپ خود را خداوندگار "اراده گرائی" و یا "ولونتاریسم" شمارد !، سرنوشت تغییرات وتحولات در روابط بین الملل تابع متغییر هائی است که تعیین آنها از عهدهء یک بازیگر (ولو یک ابرقدرت)خارج است. وگرنه تاریخ شاهد افول هیچ ابر قدرتی نمی بود. آمریکا اگر می توانست با اراده گرائی به همهء اهدافش برسد بی شک در ویتنام و افغانستان و عراق و سوریه به  وانفسای در شکستگی وکام ورشکستگی در نمی غلطید.

    نتیجهء خودکامگی آمریکائی در دوران ترامپ (که از هم اکنون  بنظر نمی رسد بتواند بیش از یک دوره چهار ساله طول بکشد)، انزوای هرچه بیشتر آمریکا در میان جامعهء جهانی خواهد بود.افسوس ترامپ خیلی دیر یاد خواهد گرفت که صحنهء سیاست جهانی مثل صحنهء یک شوی تلویزیونی نیست که بتوان با تصویر وکلمه تماشاچیان را به مدت زیادی سرگرم و راضی نگهداشت.  قواعد بازی در اینجا بیشتر شبیه بازی با توپ است که اگر بد بازی کنید،  بی رو در بایستی  بازی برده را خواهید باخت.

    ایالات متحده از روز انتخاب ترامپ به نحو فاجعه باری در حال بد بازی کردن بوده است. به همین علت اکنون ایالات متحده ،  متحدین خودش را در این بازی می بازد. بایستی دید ایالات متحدهء بدون متحد در این وضعیت تا کجا پیش می رود و دوام خواهد آورد؟.

     فعلا توپ در زمین مجلس سنای آمریکاست . اگر سنای آمریکا عاقل باشد دوباره توپ را در اختیار ترامپ قرار نخواهد داد. آمریکا دوران افول اعتبار و هژمونی خود را از همان فردای انتخاب ترامپ و بستن شمشیر از رو به روش نئوکان ها بر علیه ایران آغاز کرده است. اکنون اتحادیه اروپا بطور شفاف و صریح در مقابل سیاست ضد برجامی پرزیدنت ترامپ ایستاده و در حمایت از برجام موضع گرفته است. این چیزی جز نشانه های زوال هژمونی آمریکا نیست. زیرا یک ایالات متحدهء بدون متحد در حقیقت چیزی جز یک هیچ بزرگ نیست.

 

منبع: اساس نیوز

 http://yon.ir/K8rxM

 

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

 

خیرین ایلیارتورکمنصحرا

برای کمک به بیماران تهیدست
شماره کارت
 6037691980012124
شماره حساب
0109936533002
  بانک صادرات شعبه مدنی گنبد

 

 

شماره تماس سفارش:

0935

354

5288

 

خیریه احسان

تلفن:

33230357

شماره کارت ملت

3672_7007_3377_6104