سیاسی

 

 

entekhabat.jpg

تورکمنیا  :  عظیم  قرنجیک : * الف ) جامعه اهل سنت کشور ، برای اینکه در پازل قدرت سیاسی کشور ، سهمی داشته باشند ، باید به سلاح سازماندهی و تشکل یابی مجهز گردد .اهل سنت و در سطحی گسترده تر جوامع اقوام و مذاهب جز در سایه سازماندهی و تشکلی فراگیر ، با بهره گیری از توان نیروها ،  شخصیت ها و مراجع فراقومی خود ، نمی توانند به یک نیروی تاثیرگذار در صحنه و سپهر سیاست کشور تبدیل شوند .

چرا که آنان ، بدلیل عدم سازماندهی ، قدرتی کارآمد و تاثیر گذار نخواهند داشت ، و بدون قدرت هم ، نمی توان در حیات سیاسی کشور نقشی درخور و بایسته ایفا نمود . لذا  ضرورت دارد جوامع قومی و مذهبی بالاخص جامعه اهل سنت به،  فکر سازماندهی و تشکل یابی باشند ، چرا که سازماندهی ، تنها راه رسیدن به قدرت سیاسی در کشورمان است و همینطور سازماندهی ، بنیاد استواری سیاسی و در نتیجه ، پیش شرط آزادی سیاسی نیز هست . در جهان دستخوش جهانی سازی ، آن کسی بر آینده نظارت خواهد داشت که سیاستش را سازمان داده باشد .
یکی از تاثیرات عدم تشکل جامعه اهل سنت و اقوام را می توان در قضیه عدم دعوت از نمایندگان اهل سنت و رهبران اقوام در مراسم تنفیذ و تحلیف ریاست جمهوری دولت دوازدهم مشاهده کرد . برای جامعه اهل سنت و اقوام با جمعیتی حدود 30 درصد از نفوس کشور ، عدم دعوت از حداقل یک نماینده ، بالاخص مولوی عبدالحمید در مراسم نمادین تحلیف ، جای بسی تعجب و غیر قابل توجیه بوده ، و جامعه اهل سنت و اقوام را بسیار متاثر نموده است ، بطوری که عکس العمل بیشماری را در میان گروههای سیاسی واقشار مختلف مردم بویژه جامعه اهل سنت و اقوام ، از جمله رهبران اهل سنت نظیر مولوی عبدالحمید و ... را برانگیخته است .  تراشیدن بهانه " خالی نبودن صندلی " از سوی یکی از مسئولین در توجیه این مسئله  ، عذر و بهانه ای بیش نمی باشد . اگر دعوت از نمایندگان کشورها و سازمانهای بین المللی ، با هدف نشان دادن اقتدار ملی کشور در سطح جهانی بوده باشد ، چرا در چنین مراسم نمادینی ، حداقل برای نشان دادن اتحاد و انسجام ملی ، و حفظ وافزایش اعتماد اقلیت های قومی و مذهبی ، استفاده نگردد و برای نهادینه کردن اعتماد جامعه اهل سنت و اقوام ، و مطالبه حقوق قانونی آنان ، از جمله حق داشتن حداقل پستی در سطح وزیر در کابینه ، ظرفیت سازی نشود .
عدم دعوت از حضرت مولوی عبدالحمید بعنوان نماینده اهل سنت در مراسم تحلیف ریاست جمهوری دوازدهم  ، که بحق در حمایت از آقای روحانی سنگ تمام گذاشته بودند - دعوت از بزرگان هر یک از اقوام اعم از ترکمن ، کرد ، بلوچ و ...حامی روحانی پیش کش - نشان داد که ، حاکمان کشور ، اهل سنت را صرفاً برای " زینت الانتخابات " می خواهند و برای بعداز انتخابات ، ضرورتی به بازی گرفتن آنها در سپهر سیاسی کشور نمی بینند . و این مسئله را در تقسیم مناصب و معرفی و تشکیل کابینه ( در ترکیب هیات دولت و انتخاب وزیران )می توان بصورت مصداقی مشاهده کرد .
اینان فراموش کرده اند که اگر نبود ، رای اهل سنت ( که حداقل بیش از شش میلیون برآورد شده ) شاید بازی قدرت به شیوه ای دیگر رقم می خورد و شاید در آن وضعیت ، چه بسا " نه از رئیس جمهوری آقای روحانی نشان می ماند و نه از اصلاح و اعتدال طلبان ، توان و نیرو . "
کسی چه می داند شاید هم منظور و هدف از این حرکات دل شکن ، علیرغم میل باطنی اصلاح طلبان واقعی ، روی گردان نمودن  اهل سنت و جامعه اقوام و مذاهب ، از حمایت اصلاح طلبان و نیز دولت باصطلاح تدبیر و امید ، و گسترش نا امیدی و افسردگی و یاس سیاسی در میان اقوام و مذاهب باشد . که زمینه و بستر این نا امیدی ، با تشکیل کابینه ای نسبتاً ضعیف و با عدم معرفی وزیری از اهل سنت و همینطور وزیری از بین زنان ، بیشتر فراهم شده ، و کم تدبیرانه ، مایه دلسردی مردمی که امیدی به این کابینه بسته بودند ، گشته است .

* * ب )  سموئل هانتینگتون معتقد است ، سامان و مشروعیت سیاسی حکومتها ، نه از صورت حکومت ، بلکه از درجه و کیفیت حکومت شان ، مایه می گیرد . در واقع ، آن نظامی قادر به حکومت کردن مشروع است که سیاست شان مبتنی بر توافق همگانی ، اشتراک مساعی اجتماعی ، برخوردار از اقتدار ، کارایی و استواری باشد . چنین نظام هایی با چنین ویژگی و کیفیتی از حکومت کردن ، وفاداری شهروندانشان را تضمین کرده ، منابع مادی را به روشی خردمندانه نظارت ، و نیروی انسانی را بصورتی موثر و کارآمد  بکارگیری کرده ، و به درجه بالایی از سرمایه اجتماعی با پشتیبانی و حمایت نهادهای مدنی و احزاب سیاسی بخوبی سامان یافته ، دست پیدا می کنند . برخی را بر آن است که مشارکت مردم در انتخابات ، دال بر مشروعیت نظام است . در بسیاری از جوامع بخصوص جوامع توسعه نیافته ، این فرمولی بی معنی است . انتخابات زمانی قبای مشروعیت بر قامت نظام خواهد بخشید که ، جامعه به حداقلی از سطح سازماندهی سیاسی در قالب احزاب و تشکل های صن

 
فی و مدنی  ، و سطحی حداقلی از آزادی ، امنیت ، انسجام ملی ، و نیز توزیع عادلانه فرصتها و مسئولیتها برای تمام آحاد جامعه ، رسیده باشد .مسئله در کشور ما ، نه برگزاری انتخابات ، بلکه ایجاد و گسترش سازمانهای مردم نهاد ،  تامین توافق همگانی و تشکیل و تحکیم سرمایه اجتماعی است . در غیر این صورت ، چه بسا دلسردی و ناامیدی ، به گسیختگی ساختار اقتدارعمومی بیانجامد . مسئله اصلی ایجاد سامان عمومی است ، چرا که بدون سامان و سازمانهای مردم نهاد و تشکل و احزاب سامان یافته ، اگر به آزادی هم دست پیدا کنیم ، قادر به حفظ و نگهداری آن نخواهیم بود .
* ج ) جوامع سیاسی نوین را تا اندازه ای می توان با سطح اشتراک سیاسی شان از جوامع سنتی بازشناخت . ولیکن جوامع سیاسی توسعه یافته را با سطح نهادمندی سیاسی شان می توان از جوامع توسعه نیافته متمایز کرد . جامعه با اشتراک (مشارکت ) سیاسی بالا ولی بدون نهادمندی (تشکل پذیری ) سیاسی ،  نشان از جامعه ای سیاست زده یا بقول هانتینگتون "جامعه پراتوری" دارد . اما جوامعی که نسبت نهادمندی سیاسی شان بالاتر از اشتراک سیاسی آنها باشد را ، می توان جامعه سیاسی مدنی نامید . بدیهی است ، مابین این دو شق بالا ، جوامع متعدد و متنوعی یافته شود ، که از ترکیبات مختلفی از اشتراکات سیاسی و نهادمندهای سیاسی برخوردار باشند .  با این توصیف برای این که پا در جاپای جوامع مدنی بگذاریم ، جا دارد جوامع اهل سنت ، در فکر تشکل فراگیر و بعبارتی نهادمندی سیاسی ، در کنار مشارکت بالای سیاسی شان باشند . چرا که ، در یک جامعه سیاسی با توان بالای مشارکت سیاسی ، حضور احزاب سیاسی و نهادهای مدنی ، بعنوان نهادهای اساسی برای سازمان دادن مشارکت بالای سیاسی توده مردم ، لازم و ضروری است ، تا بتوانند بستر لازم  برای یک سامان سیاسی مشروع ، و یک اجتماع سیاسی کارآمد در سطح کلان کشور ، فراهم گردد .
** د ) مخلص کلام این است ، همانطور که الکسی دو توکویل اظهار می دارد : " در میان قوانینی که بر جوامع انسانی حاکمند ، یک قانون است که از همه قانون های دیگر دقیقتر و روشنتر است . برای آن که انسانها متمدن شوند و همچنان متمدن باقی مانند ، باید هنر به هم پیوستن انسان ها نیز ... رشد و بهبود یابد . " نا استواری حکومت ها ، از ناکامی در برآوردن این شرط مایه می گیرد . اگر چه سامان یابی عمومی و تلاش در برقراری اشتراکات سیاسی ، شرط لازم برای تاثیر گذاری در سپهر سیاسی قدرت هاست ، ولیکن ، " هنر به هم پیوستن انسانها " و پیوند دادن و برقراری انسجام بین آحاد جامعه ، فارغ از قومیت ها و مذاهب است که ، اقتدار و مشروعیت حکومت ها را میسر و پایدار می کند .

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

گولکولوک

 

 

خیرین ایلیارتورکمنصحرا

برای کمک به بیماران تهیدست
شماره کارت
 6037691980012124
شماره حساب
0109936533002
  بانک صادرات شعبه مدنی گنبد

 

 

شماره تماس سفارش:

0935

354

5288

 

خیریه احسان

تلفن:

33230357

شماره کارت ملت

3672_7007_3377_6104